Ach, te prezenty!

 Święta to czas, kiedy nasze nawyki, poczucia powinności i obowiązku oraz wyobrażenia o tym, czego chcą od nas inni wpędzają nas w kłopoty i frustracje. A przecież można się (trochę;-) przed tymi nawykami – i ich niefajnymi konsekwencjami – chronić.

 

Koszmar finansowy
W efekcie przedświątecznych zakupów (prezenty + wszystko, co służy do stworzenia atmosfery we wnętrzach i na stołach) styczeń jest często czasem pustej kieszeni i wyczyszczonej karty kredytowej. Bo przecież oszczędzanie na prezentach to tak jakby oszczędzanie na bliskich osobach – nie wypada, nie wolno! A już oszczędzać na jedzeniu nie wolno absolutnie! Mimo, że zjedzenie tego wszystkiego bywa jeszcze większym wysiłkiem niż kupienie i przygotowanie. A prezenty – nawet drogie – bywają totalnie nietrafione. Jednak my, mimo to… sami wiecie…

Odwieczne pytanie: „Co kupić?”
Choćbyśmy się nie wiem jak „nagłówkowali”, zawsze jest szansa, że sprezentujemy komuś coś, co już ma, albo czego mieć nie chce. W efekcie wysiłek i wydatek okazują się niepotrzebne. I najczęściej się o tym dowiadujemy po długim czasie przypadkiem. Albo nie dowiadujemy się w ogóle. I nie mamy możliwości wyciągnąć wniosków. Muszę przyznać, że bardzo podoba mi się, praktykowany w niektórych krajach, zwyczaj dawania prezentów wraz z paragonem. Tak, by każdy mógł otrzymane upominki wymienić na…właściwsze;-) Na przykład w innym rozmiarze czy kolorze. Może warto go wprowadzić także w gronie rodzinnym (na tyle, na ile nasz handel na to pozwala).

Jak sobie ułatwić?
Moje podpowiedzi są raczej na przyszłość bo tegoroczne prezenty w większości już macie. Ale liczę, że stres związany z zakupami ułatwi zapamiętanie tych kilku rad;-)

Kupuj prezenty cały rok. Nie tylko świąteczne, ale także np. urodzinowe, imieninowe itp. Widzisz coś, co ci się podoba, ma sensowną cenę i w twoim przekonaniu ucieszy obdarowaną osobę? Po prostu to kup. Niezależnie od tego za ile czasu będziesz ten upominek wręczać. Schowaj głęboko do szafy. I wyjmij we właściwym momencie.
Dlaczego np. nie miałabym kupić przepięknego szala na wiosennej wyprzedaży, skoro mogę obdarować nim przyjaciółkę, która ma imieniny w środku lata lub jesienią? Przecież tak jest i taniej, i atrakcyjniej, i wreszcie łatwiej. Polecam – metoda sprawdzona wielokrotnie.

Świadomie szukaj specjalnych potrzeb lub zainteresowań swoich bliskich. Kilka lat temu zostałam obdarowana doniczką z prawdziwym, leśnym wrzosem (z lasu, nie z kwiaciarni!!!). Darczyńca nie tylko usłyszał i zapamiętał, że uwielbiam wrzos, lecz także natrudził się, by go znaleźć i przenieść do doniczki. Z kolei ja sama podarowałam kiedyś znajomym mini-album ze zdjęciami ich dziecka (skorzystałam z faktu, że zostawili malucha kilka razy pod moją opieką). Byli zachwyceni! Znam ekipę przyjaciół, którzy „delegują” jedną osobę żeby się możliwie dyskretnie dowiedziała co solenizant / jubilat chce dostać. A potem zrzucają się na jeden, porządny upominek, który jest i lepiej dobrany, i zwykle bardziej przydatny niż kilkanaście drobiazgów. Prezentowi czasem towarzyszy kartka z zabawnymi, rymowanymi życzeniami.
Jasne, nie zawsze udaje się „wyłowić” taką specjalną potrzebę czy poznać zamiłowania osób, które chcemy czymś obdarować. Dlatego zdarza mi się pytać wprost. I domagam się odpowiedzi! W ten sposób, ku swojemu wielkiemu zaskoczeniu, dowiedziałam się kilka lat temu, że moja bliska przyjaciółka czuje się kompletnie zagubiona w sklepie z kosmetykami, a chciałaby mieć dobry tusz do rzęs. Kupiłam, podarowałam, sprawdził się.

Szafka z prezentami
Masz w domu szafkę, do której chowasz „nietrafione” podarunki? Z moich nieoficjalnych mini-badań wynika, że większość z nas ma takie miejsce  W dodatku czasem okazuje się, że w tej szafce jest coś, co się przyda lub spodoba innej osobie. Myślisz, że to nieładnie „podać dalej” otrzymany prezent? A czy nieładnie jest dać komuś coś, z czego będzie zadowolony? A może ładniej jest trzymać w domu (lub w piwnicy czy garażu!) przez lata „skład cosiów”, które się marnują i nikomu ani niczemu nie służą? Podchodzę do takich kwestii pragmatycznie. Wolę i dać, i otrzymać upominek, który sprawi radość. Pamiętam naturalnie by nie dać żadnej cioci w prezencie serwetek, które kilka lat wcześniej dostałam właśnie od niej 

Dlaczego TUTAJ?

Jeśli ktoś z Was zastanawia się co taki tekst robi na coachingowym blogu to już wyjaśniam: baaaaardzo często trafiam na przekonania moich klientów, które ich ograniczają i utrudniają im życie. Wyobrażenia o tym co ktoś inny „sobie pomyśli” albo jakie ma oczekiwania. Po sprawdzeniu najczęściej okazuje się, że są one TYLKO (i AŻ) w głowie klienta. Nie zweryfikowane i często mające niewiele wspólnego w rzeczywistością. Ale za to bardzo obciążające. Sprawa prezentów i w ogóle dawania innym różnych rzeczy – materialnych i nie – bardzo często jest takimi przekonaniami obudowana. Tymczasem zwykle wystarczy zapytać…

A może ktoś z Was ma jakiś specjalny sposób na obdarowywanie bliskich? Albo fajny rodzinny zwyczaj dotyczący upominków?? Podpowiedzcie – może innym też się przyda.

Zainteresował Cię ten artykuł?

Jesli zastanawiasz się jak mogę Ci pomoc lub jeżeli chcesz mi przekazać swój komentarz, zapraszam do kontaktu.

Skontaktuj się ze mną

Podobne wpisy